Dromen laten mij vaak zien waar ik sta in mijn leven. Ook de invloed van de maan, het seizoen heeft invloed op mijn gemoedstoestand. Voor mij zijn dit de fijnste maanden. Lente alles komt weer tot leven. Ze hebben het weleens over lente kriebels zo ervaar ik dit ook. Ik ben graag in de tuin. Geniet van de vogels en de bloemen. Ik geniet van het zaaien. Nieuwe ideeën komen, nieuwe ontmoetingen. Alles wat ik ooit uitstelde neem ik een stap in. Traditionele kleding uit Guatemala wordt afgemaakt. Zo zet ik de stap om meer kennis op te doen over de sterren, planeten. Interessante lezingen. Er komen hierin mensen die dezelfde interesses delen. Daar word ik blij van. Ik kijk naar wat er wel is. Toch in mij dromen verwerk ik oude emoties. Vroeger toen ik een beschermingsmechanisme had opgebouwd stond mijn gekwetste ego gruwelijk in de weg. Mannen die het beste met mij voor hadden wees ik af. Dat had allemaal te maken met kwetsbaar opstellen en vertrouwen. Na jaren zag ik de gemiste kansen. Ik heb zelfs nog kunnen praten en sorry kunnen zeggen voor wat ik toen niet kon zeggen.
Nu leef ik mijn leven vanuit het hart en dan kom je natuurlijk ook lessen tegen. Of mijn hart nog steeds open kan blijven nadat ik mezelf kwetsbaar opstel en weer de afwijzing voel. Wetend dat dit geheeld mag worden en grenzen aangeven vanuit dat open hart. Soms vind ik het spannend om te zeggen wat ik werkelijk voel. Maar mensen waarbij de frequentie hetzelfde is gaat alles vanzelf. Die wederzijdse verbinding waar ik in kan rusten, lachen,huilen, over het leven kan praten maken mij gelukkig.
In mijn dromen ben ik vaak op zoek naar een toilet om los te kunnen laten. Vaak zijn toiletten er niet of er is iets mee. Ik merk dat wanneer ik iets wil loslaten dit voor mij op een zuivere manier nodig is.
Ook stap ik regelmatig in een verkeerde buslijn maar kom met een omweg toch op de juiste bestemming. Laatst droomde ik dat een vliegticket had voor Peru en de reis was op die dag. Ik moest met haast alles regelen. Ik wist niet welke ingang,gate enz...mensen wilde mij helpen dit zorgde voor nog meer vertraging. Maar ik wilde zekerheid van waar ik moest zijn. Hierdoor miste ik veel tijd en vliegtuig stond klaar voor vertrek. Ik moest door de poorten zonder dat ik wist hoe of wat. Ik voelde dat ik moest gaan nu anders zou het een gemiste kans zijn. Dit is een droom nu heb ik het twee jaar geleden ook echt ervaren maar haalde het toen wel op het nippertje.
Ik voel op dit moment dat er een gemiste kans is waar ik geen invloed op heb. Maar ik heb er alles aangedaan en accepteer nu hoe het is. Ik heb hulp om mij heen dat waardeer ik enorm. Die laten zien dat er overal nieuwe kansen zijn. De lente zorgt voor het nieuwe. Het oude is weggevaagd. Ik vertrouw, ik kies voor de reis waarin ik mag ontdekken en onderzoeken waarin ik helemaal mezelf kan zijn. Vastzitten, uitstellen,niet de juiste timing behoren tot het verleden. Stromen, in het moment,dat wat er is precies op het juiste moment. Springen in het diepe op avontuur, de zekerheid wat loslaten maar vertrouwen op dat wat er is en gaat komen.
April is nieuw begin wat misschien wat leeg kan voelen maar er gebeurd zoveel. Met warmte, en dat licht in jezelf net als de zon, met aandacht en compassie je zaadjes verzorgen elke dag. Je intenties doen zijn werk. Ook al doet april wat hij wil.
We hebben zelf ook een vrije wil. We kunnen switchen naar andere tijdlijnen maar eenmaal gekozen is er geen weg terug naar hoe het was. Wat mee trilt zal mee bewegen. Wat je uitstaalt zal zo zijn effect hebben als een echo en laat zien hoe jouw wereld eruit ziet zowel van binnen als er buiten.
Voor mij zijn twee werelden heel duidelijk het aardse en op zielsnivo. Wat ik voel op zielsnivo zal ik gaan verweven met het aardse dat maakt het leven vol magie, intens en puur. Niet iedereen kan erna leven zitten te vast in aardse blokkades. In the game. Maar ook dat brokkelt af. Om hier bewust van te zijn om hiermee te werken, om anderen bewust van te maken. Om anderen te kunnen raken in hun ziel door vanuit het hart te leven,uiten, en zo de wereld beleven.
Het aardse leven duurt in essentie maar even. De kansen worden je echt gegeven.
Maar kan je het zien door de struggles die aardse lessen,de obstakels in het leven?
Ga jij hierdoor verhard, met een zwaard, en muren deze wereld beleven?
Of vind jij de sleutel die in je hart is gebleven.
Daar ligt een schat wie jij in werkelijkheid mag zijn.
Die vergeeft en verzacht al jouw oude pijn
Door opnieuw die kans te wagen.
Zal moeder aarde je dragen.
De liefde van ik houd zoveel van jouw tot aan de maan.
Deze kracht zit in onze werkelijke bestaan.
Tot aan de maan en weer terug.
Deze liefde vormt onze brug.
In het hier en nu en voor altijd.
Doe het nu, anders krijg je later spijt🙏❤️
Reactie plaatsen
Reacties