Moederdag

Moeder zijn

Mijn grootste wens als kind was om ooit moeder te zijn.

Ik was een poppen moeder, een moeder van al mijn knuffels, moeder voor dieren die ik mee naar huis nam.
Ik was altijd op mijn 11de voor de buurt kinderen aan het organiseren van activiteiten.
Ik wist dat ik met kinderen zou gaan werken.

Wat ik niet wist is dat de moederschap mij zou vastzetten in een maatschappij waar ik leeg getrokken werd om te kunnen voldoen aan de eisen die werden verwacht.
Dat ik er veel alleen voor stond.
Dat mijn moeder en vader mij hebben geholpen om als werkende moeder de week rond te krijgen.
Mijn kinderen waren voor mij alles.
Een leeuwin, een oerkracht, ik heb ze gedragen maanden in een draagzak om veilig te hechten.
Als ik in de ochtend vroeg op stond en die oogjes zag was ik zo dankbaar.
Om samen de wereld te ontdekken.

Door een hypotheek moest ik 4 dagen werken.
Werken vind ik niet erg maar als ze klein zijn mis je zoveel. Ik had hier veel moeite mee.
Ik was in mijn werk voor andermans kinderen aan het zorgen en mijn eigen kinderen waren bij oma of kdv.
Ik heb vaak om moeten huilen, is dit moederschap.
Ik leerde door moederschap vers te koken.
Creatief te zijn en de tijd die ik had optimaal te benutten.
Mijn werk gaf mij ooit dagen van 7.00 uur tot 18.30 uur waar ik tussendoor even vrij was.
Moest op woe middag en regelmatig op vrijdag middag werken. Waar mijn eigen kinderen vrij waren. Als ik alles geregeld had dan gooide ze mijn diensten om.
Een vader die er niet was. Al vanaf de eerste jaar bleef hij tot 22.00 uur weg om te werken. Niet mee eten. Ik maakte mij zoveel zorgen en vond het erg voor mijn kinderen.
Ik wist niet meer hoe ik het moest doen om alles rond krijgen.
Als moeder heb je een oerkracht, je gaat door alle ballen in de lucht. Maar mijn lichaam zei ooit iets anders. Ik was op maar kon niet opgeven. Ik was de enige stabiele factor.

Bewustwording ik moet sterker worden.
Veel gaan sporten,gezond eten,en knopen doorhakken. Eigenlijk het laatste is wat uiteindelijk werkte.
Scheiding en weg bij het werk. Waar om mij heen anderen de kans kregen om in de ziektewet te gaan moest ik ontslag nemen. 
Ik voelde dat ik faalde als moeder om alleen te zijn en mijn kinderen in een gebroken gezin te moeten opvoeden, maar het was het juiste mijn lichaam kreeg zijn verdiende rust. Ik koos wat mij uit mijn kracht haalde achter mij te laten.
Mijn respect haalde ik terug door voor mezelf te kiezen want zo zou ik ook weer een sterke moeder worden.
Mijn weg naar healing en oude traumas begon door zelf een opleiding te gaan doen. Al mijn laatste geld zette ik steeds opnieuw in. Mijn creativiteit groeide.
Ik had niks met pretparken.
Museumpas hiermee maakte ik mijn kinderen maar ook mijn eigen innerlijke kind zo blij. We hebben veel door Nederland gereisd om van alles te zien.
Picknicken in de natuur. Met zijn 3 waren we een team. Om het weekend kreeg ik rust. Het gaf mijn lichaam balans.
Maar het gemis van de kinderen duurde jaren om ze om het weekend niet bij mij te hebben.
Ik ging afleiding zoeken. Ik ging weer veel opstap dat was goed voor toen.
Ik koos om alleen te blijven geen gedoe van lastige relaties. Geen andere man in huis.
Ik wist heel duidelijk, wij blijven 3 een team.

Na 11 jaar ,nu pubers gaat het anders. Inmiddels heb ik met mijn kei harde doorzettingsvermogen en mijn plek in te nemen meer rust gecreëerd.
Woe en vrijdag zijn al jaren mijn vrije dagen. Mijn werk is goed voor mij steunt al mijn wensen.
Soms kan ik wel janken van dankbaarheid hoe ik gezien word.
Ik heb mij inmiddels ingezet om anderen te helpen. Wanneer jezelf een ervaringsdeskundige bent van dat wat je overkomt kun je hiermee anderen helpen. Zowel vrouwen/mannen lijnen, als innerlijk kind werk, bijzondere kinderen.

Mijn voormoeders zijn trots ik voel ze...ik maak af wat zij niet fysiek konden. Ik kan ze om hulp vragen nog steeds.

Mama jij hebt jouw best gedaan en pas ergens rond mijn 20 ste kon ik dat zeggen hoe dankbaar ik was voor de liefde, discipline en structuur die ze mij gaven. Onze band werd met het moeder worden sterker.
Mam je hebt mij geholpen tijdens mijn zwangerschap en moederschap. Je hebt mij het tribe gevoel gegeven dat het juist mooi is dat moeders, oma's voor elkaar zorgen.
In Nederland is alles individueel en veel zelf doen, kijk is hoe ik het doe zonder hulp te vragen.
Mijn  biologische moeder uit Peru, Nederland kunnen laten zien. Dit zijn geen kadootjes maar zegeningen, dit is heling op zoveel lagen van de lijn. Dit is zo groots wat er mogelijk is wanneer je blijft geloven in wonderen.
Om mij heen heb ik vele moeders en oma's ondanks mijn eigen fysiek niet aanwezig zijn.
Ik heb ze nodig. Mijn tribe...de oude wijze vrouwen waarmee ik kan zijn wanneer ik het even niet weet. Ik ben niet alleen moeder maar ook gewoon mens die leert van de levenslessen.
Net als vele andere moeders in deze maatschappij.

Voor al die lieve oude wijze vrouwen die ik om mij heen heb en mijn pad kruisen, jullie advies, jullie knuffel, jullie aanwezigheid, het samen zijn is voor mij mijn grootste kado elke keer weer.

De dieren moeders die op hun manier hun moeder zijn geven aan deze wereld jullie zijn geweldig en maken de wereld liefdevol.

Ik weet deze dag is wat commercieel maar toch zet het je aan nadenken. Ik ben van het niet mooier maken dan het is. Die tijd laat ik achter mij.
Door kwetsbaar te zijn en te delen helpen wij elkaar door compassie en hulp te vragen, elkaar meer te steunen. Maar ook te beseffen jij maakt mijn dag, mijn wereld om dankbaar voor te zijn dat ik kan delen om hiervan weer te helen.

Geniet van de zon het warmste kado van moeder aarde. Zet vandaag een keer je poets spullen aan de kant. 😅Ga iets leuks doen voor jezelf.
Ik ga vandaag met de mannen naar Pietje Grassprietje echt een aanrader.
Doe vooral waar jij je goed bij voelt en niet waar de buitenwereld je in wil vasthouden.
Koop dat bloemetje wekelijks voor jezelf of plant ze in je eigen tuin. Geniet van wat er wel is.🩷🪹✨❤️🙏