Na de storm, wat is er nog over...
Het is volop zomer. De warmte zorgde voor vertraging en om verkoeling te zoeken. Water is voor mij de manier om af te koelen, stil te staan bij wat er nu is. Er is veel gebeurd maar er is hulp overal. De dagen gaan voorbij en ik kijk naar wat de dag mij geeft. Waar ik jaren geleden maanden of weken voor nodig had om terug in mijn kracht te komen, lukt dit nu in uren. Het is belangrijk om mij te richten naar voren en om mijn frequentie hoog te houden.
Aan het water met fijne gesprekken en nieuwe ontmoetingen. Zoals ik het leven het liefst leef. Waar ik helemaal mezelf kan zijn, het water mij heelt maar ook een goed gesprek waarde heeft.
Ik voel dat het weer tijd is voor een nieuw hoofdstuk, nu al...De ervaring wat ik achter mij laat was nodig om te helen mij kwetsbaar op te stellen. Diep in mijn hart te kunnen voelen wat ik al lang niet meer heb kunnen voelen. De liefde terug aan mezelf geven die ik zo graag wilde delen met dat wat niet beschikbaar is. Ik weet dat ik alles heb gedaan en dat ik nu mag rusten en het na mij toe mag laten komen. Ik heb laten zien dat ik in de storm kan blijven stromen en daarin ontmoet ik iemand die komt aandrijven die ook een grote storm heeft gehad waarbij die letterlijk een nieuwe kans krijgt. Er zitten herkenningspunten van levenssituaties. Alleen ieder gaat hier weer anders mee om. Mooi hoe het universum werkt en dit laat zien dat het ook weer anders kan.
Ik voel rust, ik word gezien en gehoord, shit dit is er ook nog, het bestaat gewoon. Ik kijk in de ogen van een stuk van mijn eigen ziel. De liefdevolle kwetsbare , gevoelige ziel die aan alles denkt en graag deelt.
Ik ben gewend aan zelfde schaduw stukken en die dit weer herinneren en oude wonden open halen, het niet beschikbaar zijn. Ik heb gevraagd aan het universum ik wil leren van het beschikbare en liefdevolle, gelijkwaardigheid.
Maar ik word er stil van, een oude ziel net als mijn zoon. Ik herken ze inmiddels waarmee ik zo goed kan praten. Die al vele pittige lessen hebben ervaren en nu hun licht stralen. Die staan als een boom die je weten te gronden en aarden als jezelf even vergeten bent.
Ze zijn er echt. Ik ben aan het bijkomen van de energetische storm, de warmte en er overvalt mij een diepe rust. Ik weet inmiddels om te blijven staan wat ik in essentie ben. Ik weet ook wie naast mij kan staan en waarmee ik het leven vier. Waarmee ik in mijn dieptepunten kan zijn. De oude wijze mannen en vrouwen, mijn familie en zielenfamilie en de spontane gesprekken die mijn leven kleuren zoals ik die diep in mijn hart leef.
De storm is gaan liggen en wat blijft er nog van over?
Dat wat er nu is, stabiliteit,balans, gronding en zuivering. Ik kan soms denken dat ik heling van buitenaf nodig heb maar het zit allemaal in mezelf en wanneer ik mij verbind met de natuur. Ik haal het niet bruikbare eruit en ruim het op. Ik verzorg en zaai eventueel nieuwe zaadjes. Ik onderhoud mijn eigen lichaam, de natuur in waar ik kan. Deze energie die door mij heen stroomt geef ik door,door mijn lichtje te laten schijnen. Door een aanraking, een gesprek om het door te geven.
Het nieuwe hoofdstuk is begonnen en weet je ik ga er volop van genieten. Van dat wat er is, dat wat stroomt, een nieuw verhaal schrijven.. ☀️🌿💃
Wat wil er gezien worden?(Augustus/September)
Het is goed om met jezelf aan de slag te gaan maar verlies jezelf niet daarin.
Soms verliezen we ons zelf door altijd bezig te zijn. Terwijl het lichaam naar rust verlangt. Het is belangrijk om telkens weer die balans te vinden.
Terwijl ik van mijn vakantie geniet, gebeurd er van alles in die week. Ik plan het liefst niks in voren maar in het moment. Ik probeer dan ook niet twee dingen achter elkaar te plannen. Wil niet met de tijd bezig zijn.
Sommige verplichtingen vragen om een afspraak. Een ID bij de gemeente, mijn dochter heeft een navel piercing afspraak, o ja ik heb ook nog een wandeldate.
Eigenlijk vind ik dit al te veel geregel maar goed. Mijn dochter blij, zelf kan ik met wandelen opladen. De avond neem ik mij voor om thuis te blijven.
Zaterdag is weer een dag. Ik wil eerst naar het ziekenhuis naar een vriendin. Daarna wil ik door rijden naar een zangcirckel. Ik heb een kaartje van een sister gekregen die niet kon.
Eigenlijk te veel achter elkaar. Tijdens het rijden moet ik ineens hard op de rem. Een helderwetend moment weet wat ik moet doen iets naar rechts draaien tijdens het remmen want de auto achter mij gaat erop knallen.
Zo voorkom ik dat de knal niet rechtop mijn stuur kant gaat. Ik ga op dat moment even eruit en denk overkomt mij dit nu echt. Ik weet nog te handelen. Check bij de ander hoe het is,bel 112, en dan realiseer ik ,ik moet mijn vriendin bellen dat ik niet kan komen. Dat vind ik erg want ze ligt er slecht bij. Ik moet een vriend en de zangcirkel afzeggen. Ik merk dat ik eerst aan de anderen denk daarna kom ik tot besef bij mezelf. Die dag worden vele lagen aangeraakt. Ik ben er heel uitgekomen en de ander ook. Ik heb een engeltje op mijn schouder zoals altijd
De dagen erna voelen minder relaxt, rijden is niet meer zo ontspannen. Maar met hulp van een vriendin en de oude Inca wijsheid zielsdelen terug halen rijd ik weer meer ontspannen.
Ik kan voor die vriendin er zijn maar het raakt mij diep om haar zo te zien op de IC. Ik vraag hulp van mijn sisters om helingsveld op te zetten. Een lieve vriend steunt mij ook. Ik voel mij gedragen en hierdoor kan ik er voor die vriendin zijn. Ik voel veel verbinding en zorg ervoor dat mensen op de hoogte zijn zodat we elkaar kunnen afwisselen.
In mijn thuis situatie maakt mijn dochter ook een heftige situatie mee waarbij ze getuigen is van een traumatisch ongeluk waarbij ze bij het slachtoffer blijft. Hierdoor heeft ze lastige dagen. We praten veel want dat werkt helend. Hierdoor komen we dichterbij elkaar.
Tijdens deze moeilijke en confronterende gebeurtenissen komen we dichterbij elkaar.
Gezinnen die door omstandigheden uit elkaar vallen komen dichterbij elkaar. Er lijkt een nieuwe kans te vormen. In deze situaties weet ik waar mijn kracht is maar dit keer doe ik het niet alleen. Deze keer doen we het samen.
Of het nu door de planetenstand komt of de maansverduistering er word in iedergeval schaduwstuk ken en oude pijnen komen naar de oppervlakte deze willen opgelost, geheeld en gezien worden. Ook word er iets gevraagd van ons kun je blijven staan of ga je vluchten voordat wat ons overkomt.
Ik kan ze zien. Ik zie duidelijke signalen, de boodschappen er achter. Mijn dochter lijkt dezelfde les te krijgen. Ze blijft ook staan voor de ander om te helpen ondanks dat ze zelf hiervan moet helen. Ook zij word geholpen,gezien en gehoord.
Liefde en samenwerking geven bedding. Daar ben ik heel dankbaar voor. Ik leer op deze manier om met mijn oude angsten om te gaan door dichtbij mezelf te blijven om te vertrouwen dat er hulp is. De stap om hulp te vragen, kwetsbaar op te stellen. De rust te nemen even een pas op de plaats. De kleine dingen die er werkelijk toe doen te zien.
Op deze plek delen we inspiratie, tips en verhalen die je helpen het meeste uit onze diensten te halen. Of je nu op zoek bent naar handige tips, achtergrondinformatie of een kijkje achter de schermen: je vindt het hier allemaal. We plaatsen regelmatig nieuwe artikelen, dus houd de blog in de gaten voor updates en nieuwe inzichten.
Reactie plaatsen
Reacties